Είναι γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η οικονομία των χωρών της Δύσης, έχει επικεντρωθεί σε ένα γραμμικό μοντέλο παραγωγής, όμως, το μοντέλο αυτό σήμερα φαίνεται να βρίσκεται υπό αμφισβήτηση, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου διαβίωσης παράγονται σημαντικά μεγάλες ποσότητες αποβλήτων, ενώ ένα ακόμη χαρακτηριστικό που συνηγορεί προς την κατεύθυνση αυτή είναι η παραγωγή νέων προϊόντων τεχνολογίας. Γνωρίζοντας την κατάσταση αυτή και εκτιμώντας τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών της, λαμβάνοντας σειρά μέτρων, τα οποία θα συμβάλλουν στην μετάβαση προς την Κυκλική Οικονομία. Η στρατηγική αυτή της Ε.Ε. περιλαμβάνει την επαναχρησιμοποίηση, την ενίσχυση της ανθεκτικότητας δίνοντας έμφαση στην πολυμορφία, στην αξιοποίηση ενέργειας που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), αλλά και στην υιοθέτηση μιας συστηματικής προσέγγιση, όπως επίσης και την ανάπτυξη κοινών αξιών (Καραβασίλη & Καθρέπτης,2017).

Η Κυκλική Οικονομία στηρίζεται στην οικονομία της γνώσης και της εξειδίκευσης, ενώ πρόκειται για μια διαδικασία που σέβεται και αξιοποιεί τους φυσικούς πόρους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μέσω της Κυκλικής Οικονομίας μπορεί να υπάρξει μετριασμός των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων, σε διεθνές επίπεδο και κατ΄επέκταση ενίσχυση των συνεργασιών μεταξύ φορέων και κρατών. Ωστόσο, μέχρι πρότινος η προσαρμογή των κοινωνιών στα νέα τεχνολογικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά δεδομένα, γίνονταν με βραδείς ρυθμούς, ενώ δεν υπήρχαν επαρκείς, ρεαλιστικές και δεσμευτικές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα έχουν παγκόσμια διάσταση για να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις αυτές.

Η Κυκλική Οικονομία, διέπεται από ορισμένες αρχές, που είναι ο σχεδιασμός και η επαναχρησιμοποίηση, όπως και η περαιτέρω ενίσχυση της ανθεκτικότητας, κάτι που συμβαίνει μέσω της πολυμορφίας. Ακόμη, στις αρχές που αφορούν την Κυκλική Οικονομία περιλαμβάνεται η αξιοποίηση και οι ενέργειες μέσω Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, η συστηματική προσέγγιση, όπως επίσης και η ανάπτυξη και καλλιέργεια κοινών αξιών (Νικολάου,2014).

Η ανάπτυξη της Κυκλικής Οικονομίας, σχετίζεται με την ανάγκη αλλαγής αναπτυξιακού μοντέλου, καθώς μέχρι πρότινος, τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε χώρες της Ε.Ε., αλλά και στις Η.Π.Α., επικράτησε το γραμματικό μοντέλο ανάπτυξης της οικονομίας. Αξιοποιώντας πρακτικές Κυκλικής Οικονομίας, οι πόροι αποκτούν μεγαλύτερη αξία, ενώ μπορεί να υπάρξει ανάκτηση πλήθους υλικών και προϊόντων, στο τέλος της ζωής της κάθε υπηρεσίας. Παράλληλα, η ανάπτυξη της Κυκλικής Οικονομίας, δύναται να συνδεθεί με τη δημιουργία νέων ευκαιριών ανάπτυξης, τόσο σε επίπεδο επιχειρήσεων, όσο και σε επίπεδο Κρατών, ενώ εξίσου σημαντικό είναι και το γεγονός ότι μέσω της Κυκλικής Οικονομίας μπορούν να περιοριστούν οι ποσότητες των Αστικών Στερεών Αποβλήτων που παράγονται. Με τον τρόπο αυτό, η αξία των φυσικών πόρων αυξάνεται, ενώ ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας στο σύνολό της. Παράλληλα, περιορίζονται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις που απορρέουν από την παραγωγή, αλλά και από την κατανάλωση των προϊόντων (Μαντούζα κ.α.,2017).